Światło wydaje się tu kluczowe, razem z wybranym kadrem klasycznego portretu, spotykamy się z intymną sceną gdy osoba portretowana spotyka samą siebie, w kameralnej przestrzeni spokojnego wnętrza lub gdy w tle widzimy fragment budynku, na którym dostrzegamy wibrującą grę światła, czasem obecnego pośród liści – czego efekt, przypomina wrażenie japońskiego komorebi (jap. 木漏れ日) wrażenia zachęcającego do zatrzymania się i docenienia ulotnego piękna natury. Precyzja kompozycji osiada w spokojną głębie fotograficznej jakości, a charakter pewnej powtarzalności, sprowadza na nas odczucie czegoś domowego. Można by przywołać tu twórczość Jana Vermera do porównania badania względem relacji człowieka z jego przestrzenią. Cisza charakterystyczna dla obojga artystów, a także istota światła - konfrontuje ze sobą czasy i jednego i drugiego artysty.
Autor wystawy „Tu i teraz” opiera się o widziany obraz tak namacalnie realistyczny iż możemy snuć interpretacje o to, jakie opowieści nam opowiada o portretowanych osobach. W tym celu Czyżewski wprowadza do przestrzeni takie symboliczne elementy jak atrybuty będące w posiadaniu bohaterów obrazów, ale też te związane z samą przestrzenią – okna, drzwi, światło. Te symboliczne elementy kierują nas między światami - tym wewnętrznym i zewnętrznym.
Patrząc na prace, możemy się zastanawiać czy autor patrzy na siebie, może dystansuje się od rzeczywistości, a może też próbuje ją okiełznać - nadając jej harmonijne zdyscyplinowane ramy. Niemniej, uchwycone w ten sposób sytuacje, zwracają uwagę na te momenty głębszej obserwacji ku chwili która właśnie trwa.
Kaja Kozon
Maciej Czyżewski
Urodzony w 1985 roku. Studia na Wydziale Malarstwa w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie w latach 2005 - 2010. Dyplom z wyróżnieniem rektorskim w 2010 roku w pracowni prof. Krzysztofa Wachowiaka, aneks w Pracowni Technologii i Technik Malarstwa Ściennego prof. Edwarda Tarkowskiego. W 2018 roku otrzymał stopień doktora sztuki oraz stanowisko adiunkta. Zajmuje się malarstwem oraz rysunkiem utrzymanym w nurcie współczesnego realizmu. Autor kilkunastu wystaw indywidualnych i uczestnik wielu wystaw zbiorowych. Współtwórca realizacji malarskich w przestrzeni publicznej. Prodziekan ds. nauki i badań naukowych Wydziału Malarstwa w roku akademickim 2018/2019. W latach 2016 – 2020 oraz 2020 – 2024 członek Uczelnianej Komisji Wyborczej. W latach 2020 – 2024 członek Komisji Regulaminowo – Statutowej. Powołany na stanowisko Kierownika Katedry Malarstwa i Rysunku dla studentów I roku na kadencję 2024 – 2028. W roku 2025 otrzymał stopień doktora habilitowanego w dziedzinie sztuki w dyscyplinie sztuki plastyczne i konserwacja dzieł sztuki. Od 2026 jest profesorem uczelni.
Od wielu lat moje artystyczne zainteresowania dotyczą malarstwa realistycznego. Jednym z jego cech jest koncentrowanie się wokół problemów i zjawisk z naszej najbliższej rzeczywistości. Obca jest mi jednak postawa komentatora ważnych wydarzeń naznaczonych często widocznym dramatyzmem. Zwyczajność i codzienność dostarczają mi tematów, którym próbuję nadać wymiar uniwersalny i wieloznaczny. Zagadnienia z pozoru nudne i nieistotne podnoszę do rangi motywu malarskiego. To co jest tu i teraz jest moim zdaniem kwintesencją tego, z czego jesteśmy zbudowani.